ویکی فارسی اوبونتو - مشارکت‌های کاربر [fa]

دیسک زنده

2020-10-06T17:01:11Z

Sajed68: /* چگونه یک نسخه دیسک زنده‌ی اوبونتو درست کنیم؟ */

اوبونتوی زنده (به انگلیسی: Ubuntu Live) به حالتی از اجرا و راه‌اندازی توزیع اوبونتو گفته می‌شود که در این حالت، سیستم‌عامل بدون نصب روی حافظه دائمی و تنها با بارشدن روی حافظه موقت اجرا شده و کنترل و مدیریت سخت‌افزارِ سیستم را بر عهده بگیرد.

اوبونتو در حالت زنده می‌تواند برای کارهای مختلفی استفاده شود، ولی در بیشتر زمان‌ها برای تعمیر (برای مثال خرابی گراب)، ریکاوری هارد، دسترسی به فایل های هارد (در حالتی که رمز ورود رایانه فراموش شده باشد)، و حتی برای نصب سیستم عامل جدید بکار گرفته می‌شود.

در حالت اجرای زنده اوبونتو پرونده‌ها و سایر تغییرات سیستمی ذخیره نمی‌شوند.

[[پرونده:Rufus_en.png|400px|thumb|left]]

== چگونه یک نسخه دیسک زنده‌ی اوبونتو درست کنیم؟ ==

برای ایجاد یک توزیع اوبونتوی زنده می‌توان از یک CD و یا حافظه فلش استفاده و توزیع زنده را روی آن‌ها نصب کرد.

''' فلش زنده اوبونتو با استفاده از برنامه Rufus'''

برای تولید فلش زنده اوبونتو برنامه‌های زیادی در دسترس هستند، برای Rufus , ISO to USB , FlashBoot , LinuxLive USB و غیره. برنامه Rufus یکی از ساده‌ترین و بهترین برنامه‌های مورد استفاده در ویندوز است که می‌توان با بهره‌گیری از آن، روی ویندوز یک توزیع زنده‌ی اوبونتو ایجاد کرد، از قابلیت‌های دیگر این برنامه می‌توان پشتیبانی از زبان فارسی را نام برد. این برنامه با مجوز آزاد از طریق [https://rufus.ie سایت Rufus] قابل بارگیری است.

پس از اجرای برنامه، پنجره اصلی برنامه شبیه تصویر روبرو است، برای شروع در قسمت Device حافظه فلش را انتخاب کنید.

سپس از قسمت Boot selection با فشردن Select باید آدرس پرونده iso توزیع مورد نظر، در اینجا اوبونتو، به برنامه داده شود.

بعد نوع پاراتیشن بندی هارد ([[MBR]] یا [[GPT]]) و نوع بایوس سیستم مشخص می‌شود، می‌توان از همان مقادیر پیشفرض استفاده کرد.

بخش volume label جهت انتخاب نام دلخواه برای فلش در نظر گرفته شده است، که این نام باید به صورت انگلیسی نوشته شود.

سایر گزینه‌ها بهتر است به صورت پیشفرض رها شده و گزینه START انتخاب شود.

تذکر:

در این صورت حافظه فلش یکبار به طور کامل قالب‌بندی شده و کل محتویات آن پاک خواهد شد.

'''فلش زنده با استفاده از برنامه unetbootin'''

هنگام ایجاد یک فلش زنده با استفاده از برنامه Rufus ممکن است گاهی به برقراری ارتباط اینترنت نیاز شود، چنانچه نخواهیم هنگام ساخت فلش زنده از اینترنت استفاده کنیم، می‌توان از برنامه [https://unetbootin.github.io/ UNetbootin] بهره برد. تنظمیات این برنامه بسیار ساده‌تر بوده و کافی است فایل تصویر توزیع مورد نظر را در قسمت DiskImage برنامه وارد کرد، و سپس با انتخاب حافظه USB مورد نظر، فلش زنده را ایجاد می‌کنیم.

== بوت کردن کامپیوتر با فلش ==

برای راه‌اندازی رایانه با توزیع نصب شده روی فلش زمانی که لوگوی رایانه مشاهده می‌شود یکی از کلیدهای Delete یا F2 (و یا کلیدهای دیگری مانند F12، بسته به نوع رایانه) فشرده شود تا رایانه وارد محیط بایوس (Bios یا UEFI)شود. [https://fa.wikipedia.org/wiki/بایوس اطلاعات بیشتر]

از طریق گزینه‌های قابل تنظیم در بایوس باید حافظه فلش متصل به رایانه را به عنوان ابزار راه‌اندازی سیستم‌عامل انتخاب کرد، سپس رایانه اوبونتوی زنده نصب شده روی فلش را به عنوان سیستم عامل اجرا می‌کند. در ابتدا پس از اجرای توزیع زنده اوبونتو در صفحه زیر باید گزینه Try Ubuntu انتخاب شود تا وارد محیط آزمایشی شویم.

[[پرونده:welcome.jpg|600px|thumb|center]]

دیسک زنده

2020-10-06T17:00:51Z

Sajed68: /* چگونه یک نسخه دیسک زنده‌ی اوبونتو درست کنیم؟ */

اوبونتوی زنده (به انگلیسی: Ubuntu Live) به حالتی از اجرا و راه‌اندازی توزیع اوبونتو گفته می‌شود که در این حالت، سیستم‌عامل بدون نصب روی حافظه دائمی و تنها با بارشدن روی حافظه موقت اجرا شده و کنترل و مدیریت سخت‌افزارِ سیستم را بر عهده بگیرد.

اوبونتو در حالت زنده می‌تواند برای کارهای مختلفی استفاده شود، ولی در بیشتر زمان‌ها برای تعمیر (برای مثال خرابی گراب)، ریکاوری هارد، دسترسی به فایل های هارد (در حالتی که رمز ورود رایانه فراموش شده باشد)، و حتی برای نصب سیستم عامل جدید بکار گرفته می‌شود.

در حالت اجرای زنده اوبونتو پرونده‌ها و سایر تغییرات سیستمی ذخیره نمی‌شوند.

[[پرونده:Rufus_en.png|400px|thumb|left]]

== چگونه یک نسخه دیسک زنده‌ی اوبونتو درست کنیم؟ ==

برای ایجاد یک توزیع اوبونتوی زنده می‌توان از یک CD و یا حافظه فلش استفاده و توزیع زنده را روی آن‌ها نصب کرد.

''' فلش زنده اوبونتو با استفاده از برنامه Rufus'''

برای تولید فلش زنده اوبونتو برنامه‌های زیادی در دسترس هستند، برای Rufus , ISO to USB , FlashBoot , LinuxLive USB و غیره. برنامه Rufus یکی از ساده‌ترین و بهترین برنامه‌های مورد استفاده در ویندوز است که می‌توان با بهره‌گیری از آن، روی ویندوز یک توزیع زنده‌ی اوبونتو ایجاد کرد، از قابلیت‌های دیگر این برنامه می‌توان پشتیبانی از زبان فارسی را نام برد. این برنامه با مجوز آزاد از طریق [https://rufus.ie سایت Rufus] قابل بارگیری است.

پس از اجرای برنامه، پنجره اصلی برنامه شبیه تصویر روبرو است، برای شروع در قسمت Device حافظه فلش را انتخاب کنید.

سپس از قسمت Boot selection با فشردن Select باید آدرس پرونده iso توزیع مورد نظر، در اینجا اوبونتو، به برنامه داده شود.

بعد نوع پاراتیشن بندی هارد ([[MBR]] یا [[GPT]]) و نوع بایوس سیستم مشخص می‌شود، می‌توان از همان مقادیر پیشفرض استفاده کرد.

بخش volume label جهت انتخاب نام دلخواه برای فلش در نظر گرفته شده است، که این نام باید به صورت انگلیسی نوشته شود.

سایر گزینه‌ها بهتر است به صورت پیشفرض رها شده و گزینه START انتخاب شود.

تذکر:

در این صورت حافظه فلش یکبار به طور کامل قالب‌بندی شده و کل محتویات آن پاک خواهد شد.

'''فلش زنده با استفاده از برنامه unetbootin'''
هنگام ایجاد یک فلش زنده با استفاده از برنامه Rufus ممکن است گاهی به برقراری ارتباط اینترنت نیاز شود، چنانچه نخواهیم هنگام ساخت فلش زنده از اینترنت استفاده کنیم، می‌توان از برنامه [https://unetbootin.github.io/ UNetbootin] بهره برد. تنظمیات این برنامه بسیار ساده‌تر بوده و کافی است فایل تصویر توزیع مورد نظر را در قسمت DiskImage برنامه وارد کرد، و سپس با انتخاب حافظه USB مورد نظر، فلش زنده را ایجاد می‌کنیم.

== بوت کردن کامپیوتر با فلش ==

برای راه‌اندازی رایانه با توزیع نصب شده روی فلش زمانی که لوگوی رایانه مشاهده می‌شود یکی از کلیدهای Delete یا F2 (و یا کلیدهای دیگری مانند F12، بسته به نوع رایانه) فشرده شود تا رایانه وارد محیط بایوس (Bios یا UEFI)شود. [https://fa.wikipedia.org/wiki/بایوس اطلاعات بیشتر]

از طریق گزینه‌های قابل تنظیم در بایوس باید حافظه فلش متصل به رایانه را به عنوان ابزار راه‌اندازی سیستم‌عامل انتخاب کرد، سپس رایانه اوبونتوی زنده نصب شده روی فلش را به عنوان سیستم عامل اجرا می‌کند. در ابتدا پس از اجرای توزیع زنده اوبونتو در صفحه زیر باید گزینه Try Ubuntu انتخاب شود تا وارد محیط آزمایشی شویم.

[[پرونده:welcome.jpg|600px|thumb|center]]

دیسک زنده

2020-09-22T18:49:30Z

Sajed68:

اوبونتوی زنده (به انگلیسی: Ubuntu Live) به حالتی از اجرا و راه‌اندازی توزیع اوبونتو گفته می‌شود که در این حالت، سیستم‌عامل بدون نصب روی حافظه دائمی و تنها به وسیله بارشدن روی حافظه موقت اجرا می‌شود و می‌تواند کنترل و مدیریت سخت‌افزارِ سیستم را بر عهده بگیرد.

اوبونتو در حالت زنده می‌تواند برای کارهای مختلفی استفاده شود، ولی در بیشتر زمان‌ها برای تعمیر (برای مثال خرابی گراب)، ریکاوری هارد، دسترسی به فایل های هارد (در حالتی که رمز ورود رایانه فراموش شده باشد)، و حتی برای نصب سیستم عامل جدید بکار گرفته می‌شود.

در حالت اجرای زنده اوبونتو پرونده‌ها و سایر تغییرات سیستمی ذخیره نمی‌شوند.

[[پرونده:Rufus_en.png|400px|thumb|left]]

== چگونه یک نسخه دیسک زنده‌ی اوبونتو درست کنیم؟ ==

برای ایجاد یک توزیع اوبونتوی زنده می‌تواند به راحتی از یک CD و یا حافظه فلش استفاده و توزیع زنده را روی آن‌ها نصب کرد.

''' فلش زنده اوبونتو '''
برای تولید فلش زنده اوبونتو برنامه‌های زیادی در دسترس هستند، برای Rufus , ISO to USB , FlashBoot , LinuxLive USB و غیره. برنامه Rufus یکی از ساده‌ترین و بهترین برنامه‌های مورد استفاده در ویندوز است که می‌توان با بهره‌گیری از آن، روی ویندوز یک توزیع زنده‌ی اوبونتو ایجاد کرد، از قابلیت‌های دیگر این برنامه می‌توان پشتیبانی از زبان فارسی را نام برد. این برنامه با مجوز آزاد از طریق [https://rufus.ie سایت Rufus] قابل بارگیری است.

پس از اجرای برنامه، پنجره اصلی برنامه شبیه تصویر روبرو است، برای شروع باید در قسمت Device حافظه فلش انتخاب شود.

سپس از قسمت Boot selection با فشردن Select باید آدرس پرونده iso توزیع مورد نظر، در اینجا اوبونتو، به برنامه داده شود.

بعد نوع پاراتیشن بندی هارد ([[MBR]] یا [[GPT]]) و نوع بایوس سیستم مشخص می‌شود، می‌توان از همان مقادیر پیشفرض استفاده کرد.

بخش volume label جهت انتخاب اسم دلخواه برای فلش در نظر گرفته شده است، که این نام باید به صورت انگلیسی نوشته شود.

سایر گزینه‌ها بهتر است به صورت پیشفرض رها شده و گزینه START انتخاب شود. در این صورت حافظه فلش یکبار به طور کامل قالب‌بندی شده و کل محتویات آن پاک خواهد شد.

== بوت کردن کامپیوتر با فلش ==

برای راه‌اندازی رایانه از طریق توزیع نصب شده روی فلش باید در هنگامی که لوگوی رایانه مشاهده می‌شود یکی از کلیدهای Delete یا F2 (و یا کلیدهای دیگری مانند F12، بسته به نوع رایانه) فشرده شود تا رایانه وارد محیط بایوس (Bios یا UEFI)شود. [https://fa.wikipedia.org/wiki/بایوس اطلاعات بیشتر]

از طریق گزینه‌های قابل تنظیم در بایوس باید حافظه فلش متصل به رایانه را به عنوان ابزار راه‌اندازی سیستم‌عامل انتخاب کرد، سپس رایانه اوبونتوی زنده نصب شده روی فلش را به عنوان سیستم عامل اجرا می‌کند. در ابتدا پس از اجرای توزیع زنده اوبونتو در صفحه زیر باید گزینه Try Ubuntu انتخاب شود تا وارد محیط آزمایشی شویم.

[[پرونده:welcome.jpg|600px|thumb|center]]

گراب

2020-09-21T17:21:13Z

Sajed68: /* پیکربندی */

[[پرونده:GRUB2_(2015).png|512px|thumb|left| نمایی از نگارش ۲ گراب در ابتدای راه‌اندازی رایانه]]
[[پرونده:Grub_logo.png|128x|thumb|left| نشان گراب توسّط [[کارول کرنسکی]]]]
[[پرونده:Grub_logo2.png|128px|thumb|left| نشان دیگری از گراب توسّط کارول کرنسکی]]

گراب (به انگلیسی: GRUB) مخفف (GRand Unified Bootloader) یک برنامهٔ [[Bootloader|بارکنندهٔ راه‌اندازی]] بسیار قدرتمند است که قادر به راه‌اندازی طیف گسترده‌ای از [[OS|سیستم‌عامل‌های]] آزاد گوناگون و هم‌چنین سیستم‌عامل‌های انحصاری با استفاده از قابلیت بارگذاری زنجیره‌ای(chain-loading) است.

هنگام آغاز گراب، می‌توان از رابط متنی یا فهرستی استفاده کرد. با استفاده از رابط متنی، می‌توان مشخّصات دیسک و نام پروندهٔ [[Kernel|کرنل]] را به صورت دستی درج کرد. با بهره گیری از رابط فهرستی می‌توان سیستم‌عامل های مورد نظر را با استفاده از کلیدهای جهت نما برگزید. این فهرست، بر پایهٔ پروندهٔ پیکربندی‌ای است که از پیش تهیه شده. هم‌چنین می‌توان از رابط فهرستی به رابط متنی یا برعکس تعویض نمود.

از نگارش ۹.۱۰ [[Ubuntu|اوبونتو]] به بعد از نگارش ۲ گراب به صورت پیش‌گزیده استفاده می‌شود.

=تاریخچه=
گراب از سال ۱۹۹۵ شروع به کار کرد؛ زمانی که اریک بولن سعی در راه‌اندازی سیستم‌عامل [[GNU HURD|گنو هرد]] داشت. بولن و برایان فورد ویژگی راه‌اندازی چندتایی را طرّاحی کردند.

سپس بولن تلاش کرد تا این قابلیت را به برنامهٔ بارکنندهٔ راه‌اندازی [[FreeBSD]] بیفزاید که به اندیشهٔ ساخت برنامهٔ بارکنندهٔ راه‌اندازی خودش افتاد. آنگاه گراب متولّد شد. اریک ویژگی‌های زیادی را به این برنامه افزود و سرانجام در سال ۱۹۹۹، گراب به عنوان یک بستهٔ نرم‌افزاری رسمی گنو برگزیده شد.

در طول چند سال، ویژگی‌های زیادی به گراب افزوده شد، ولی خیلی زود مشخّص شد که این برنامه با طرّاحی فعلی، قادر به ادامه نبوده و به نقطه‌ای رسیده که افزودن ویژگی‌های جدید، بدون خراب کردن ویژگی های فعلی ممکن نیست. حدود سال ۲۰۰۲، اکوجی کار را بر روی PUPA (مخفّف Preliminary Universal Programming Architecture for GNU GRUB) با هدف نوشتن دوبارهٔ هستهٔ گراب شروع کرد تا آن را تمیزتر، امن‌تر ، قوی‌تر و قدرتمندتر کند . نام این پروژه به گراب ۲ تغییر یافت و نام گراب ۱ نیز به legacy تغییر یافت. پس از آن، نگه‌داری گراب ۱ کمی ادامه پیدا کرد، تا آخرین نگارش آن که در تاریخ ۲۰۰۵ عرضه شد.

تا حدود سال ۲۰۰۷، [[Distro|توزیع های]] [[GNU/Linux|گنو/لینوکسی]] استفاده از گراب ۲ را در سطوح محدود پذیرفتند و تا سال ۲۰۰۹، بسیاری از آن‌ها گراب ۲ را به عنوان بارکنندهٔ راه‌اندازی پیش‌گزیدهٔ خود برگزیدند.

=ویژگی‌ها=

هدف اصلی گراب، همان گونه در در تاریخچه بیان شد، راه‌اندازی چندتایی است. به همین منظور اصول زیر در طرّاحی آن در نظر گرفته شده:
* توابع ساده باید برای کاربر های نهایی سرراست باشند
* قابلیت‌های غنی برای پشتیبانی متخصّصان و طرّاحان کرنل
* سازگاری با راه‌اندازی FreeBSD ،[[NetBSD]] ،[[OpenBSD]] و لینوکس و [[HURD|هرد]]

علاوه بر الزامات بالا، گراب ویژگی ها زیر را نیز داراست:
* شناسایی قالب‌های اجرایی گوناگون
* پشتیبانی از کرنل‌های بدون پشتیبانی از راه‌اندازی چندتایی
* پشتیبانی از ماژول های گوناگون
* بارگذاری پروندهٔ پیکربندی
* فراهم ساختن رابط فهرستی
* دارا بودن رابط متنی انعطاف‌پذیر
* پشتیبانی از سامانه پرونده‌های گوناگون
* پشتبانی استخراج از حالت فشرده به صورت توکار
* دسترسی به داده‌های موجود در هر یک از قطعات نصب‌شده
* شناسایی تمامی [[Ram|حافظه‌های اصلی]]
* پشتبانی از راه‌اندازی از طریق شبکه
* پشتیبانی از [[Terminal|پایانه های]] راه دور

=نصب=

==سیستم های [[Bios|بایاس]]==

* در پارتیشن تیبل های [[GPT|جی‌پی‌تی]]/[[MBR|ام‌بی‌آر]] پارتیشنی با مشخصات زیر برای جاسازی <code>core.img</code> گراب نیاز است:
:* حجم ۱ مگابایت
:* فرمت <code>ef02</code> در نرم‌افزار [[fdisk|Fdisk]] و <code>bios_grub</code> در نرم‌افزار [[parted|Parted]]
.

برای نصب گراب می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید :

<pre language="bash"> $ sudo grub-install --target=i386-pc device </pre>

که عبارت <code>device</code> برابر با نام افزارهٔ مورد نظر است. به عنوان مثال :

<pre language="bash"> $ sudo grub-install --target=i386-pc /dev/sda </pre>

این دستور گراب را بر روی نخستین دیسک ذخیره، نصب می‌کند.

==سیستم های [[UEFI|یو‌ای‌اف‌آی]]==

* برای نصب گراب در سیستم های [[UEFI|یو‌ای‌اف‌آی]] پارتیشن تیبل [[GPT|جی‌پی‌تی]] توصیه می‌شود.
* برای نصب گراب در سیستم های [[UEFI|یو‌ای‌اف‌آی]] به یک سیستم پارتیشن [[EFI|ای‌اف‌آی]] نیاز است.
:''اگر ویندوز [[UEFI|یو‌ای‌اف‌آی]] از پیش نصب شده دارید، ویندوز قبلا این پارتیشن را ایجاد کرده است.''
:این پارتیشن باید دارای مشخصات زیر باشد:
:* حجم: میانگین ۲۰۰ مگابایت
:* فرمت: <code>FAT32</code>
:* [[MountPoint|نقطه‌اتصال]]: <code>/boot/efi</code>

حال از دستور زیر برای نصب گراب استفاده کنید:

<pre language="bash"> $ sudo grub-install --target="system-type" --boot-directory="efi-mount" device </pre>

که عبارت

* <code>"efi-mount"</code> برابر با <code>/boot/efi</code> است
* <code>"system-type"</code> برابر با
:* برای سیستم های ۳۲ بیتی : <code>i386-efi</code>
:* برای سیستم های ۶۴ بیتی : <code>x86_64-efi</code>
* <code>device</code> برابر با نام افزارهٔ مورد نظر است.

برای مثال :‌

<pre language="bash"> $ sudo grub-install --target=x86_64-efi --boot-directory=/boot/efi /dev/sda </pre>

این دستور گراب را بر روی نخستین دیسک ذخیره، نصب می‌کند.

=پیکربندی=
روش تولید پیکربندی گراب در سیستم های [[UEFI|یو‌ای‌اف‌آی]] یا [[Bios|بایاس]] تفاوتی ندارد و با دستور زیر امکان پذیر است:

<pre language="bash">$ sudo update-grub</pre>

پرونده پیکربندی گراب در مسیر زیر ذخیره می‌شود:

<pre>/boot/grub/grub.cfg </pre>

لازم به ذکر است که هرگز نباید این پرونده را تغییر داد. تغییرات مورد نیاز باید در پرونده‌های <code>/etc/default/grub</code> یا در زیر شاخهٔ <code>/etc/grub.d/</code> ایجاد کرده و سپس پیکربندی گراب را دوباره تولید کرد.

در پرونده <code> /etc/default/grub</code> هر خط برای پیکربندی یک ویژگی در گراب استفاده می‌شود، برای نمونه، برای این که صفحه گراب همیشه هنگام روشن شدن رایانه دیده شود، باید در خط زیر عبارت <code>hidden</code> به <code>menu</code> تغییر داده شود:
<pre>GRUB_TIMEOUT_STYLE=hidden</pre>
همچنین برای این که صفحه گراب به مدت زمان مشخصی بر حسب ثانیه نمایش داده شود، باید در خط زیر زمان تعیین شود:
<pre>GRUB_TIMEOUT=10</pre>

=تعمیر=
برای نصب دوبارهٔ گراب روی رایانه‌ای که گراب از پیش روی آن نصب بوده و دچار مشکل شده است [[GRUB/Recover|تعمیر گراب]] را ببینید.

[[رده:بارکنندهٔ راه‌اندازی]]

بوت ریپیر

2020-09-18T12:08:31Z

Sajed68: /* گرفتن دیسک دارای بوت ریپیر */

[[پرونده:BootRepair.png|400px|thumb|left|نمایی از نرم‌افزار بوت ریپیر]]

'''بوت ریپیر''' (به انگلیسی Boot-Repair) یک [[Free Software|نرم‌افزار آزاد]] با [[GPL|پروانهٔ جامع همگانی گنو]] است که برای ترمیم مشکلات رایج مربوط به [[Boot|راه‌اندازی]] رایانه استفاده می‌شود.
این مشکلات ممکن است شامل یکی از موارد زیر باشد؛
* راه‌اندازی نشدن [[Ubuntu|اوبونتو]] یا [[Distro|توزیع‌های]] دیگر [[GNU/Linux|گنو/لینوکس]] پس از نصب [[Windows|ویندوز]]
* بوت نشدن ویندوز پس از نصب توزیع‌های گنو/لینوکس
* عدم نمایش [[GRUB|گراب]]
* وجود اختلالات در گراب پس از به‌روزرسانی
* و...

=ویژگی‌ها=
بوت ریپیر امکان حل این مسائل را با یک کلیک ساده، که (معمولاً با نصب دوبارهٔ گراب) دسترسی شما را مجدداً به [[OS|سیستم‌عاملی]] که پیش از بروز مشکل نصب کرده بودید، مهیّا می‌کند.

علاوه بر این، بوت ریپیر از امکانات پیش‌رفته‌ای جهت:
* پشتیبان‌گیری از جدول پارتیشن‌ها
* پشتیبان‌گیری از سکتور راه‌اندازی
* ایجاد یک Boot-Info (اطّلاعات مربوط به راه‌اندازی، برای قرار دادن در ای‌میل یا انجمن‌ها)
* تغییر پارامترهای پیش‌گزیدهٔ تعمیر: پیکربندی گراب و گزینه‌های مربوط به [[Kernel|کرنل]] (مانند acpi=off و...)
* حذف گراب
* تغییر سیستم‌عامل پیش‌گزیده
* بازگردانی یک [[MBR|رکورد راه‌اندازی اصلی]] سازگار با ویندوز
* تعمیر یک [[Filesystem|سامانه‌پروندهٔ]] خراب
* مشخّص کردن دیسکی که گراب باید در آن نصب شود
* و…
برخوردار است.

=دریافت=
دو روش برای دریافت بوت ریپیر وجود دارد:

==گرفتن دیسک دارای بوت ریپیر ==
ساده‌ترین راه استفاده از بوت ریپیر این است که یک دیسک شامل ابزار، مانند [https://sourceforge.net/projects/boot-repair-cd/files/ Boot-Repair-Disk]، که به صورت خودکار، بوت ریپیر را اجرا می‌کند ساخته و از روی آن راه‌اندازی کنید.

نکته: پیشنهاد می‌شود پروندهٔ ایزو را روی یک دیسک USB نصب کنید. اگر ویندوز ۸ در سیستم شما نصب شده و یا از حالت EFI جهت راه‌اندازی رایانه استفاده می‌کنید، پروندهٔ ایزو را روی یک دی‌وی‌دی نسوزانید.

==نصب در اوبونتو==
- فرقی نمی‌کند در یک نشست زندهٔ اوبونتو هستید و یا نشست اوبونتوی نصب شده

- به اینترنت وصل شوید

- یک شبیه‌ساز [[Terminal|پایانه]] جدید باز کرده و دستورات زیر را وارد کنید:
<pre lang="bash">
$ sudo add-apt-repository ppa:yannubuntu/boot-repair
$ sudo apt update
$ sudo apt install -y boot-repair && boot-repair
</pre>

=استفاده=

==تعمیر توصیه شده==
# بوت ریپیر را اجرا کنید:
# سپس کلید "تعمیر توصیه شده" را فشار دهید. وقتی عملیات ترمیم به‌پایان رسید، پیوند اینترنتی که ظاهر می‌شود را روی یک کاغذ یادداشت کنید (paste.ubuntu.com/XXXXX)، سپس راه‌اندازی مجدّد کرده و بررسی کنید که مشکل دسترسی به سیستم‌عامل برطرف شده یا نه.
# اگر ترمیم ناموفق بود، پیوند اینترنتی که یادداشت کردید را در ای‌میل یا انجمن‌های کمک‌رسانی قرار دهید.

==انتخاب‌های پیش‌رفته==

هشدار: تنظیمات پیش‌گزیده در حالت "تعمیر توصیه شده" به‌کار رفته‌اند، تغییر دادن آن‌ها ممکن است مشکل شما را بزرگ‌تر کند. مادامی که یک پیوند برای Boot-info تولید نکرده‌اید، آن‌ها را دستکاری نکنید.

=پیوند به بیرون=

*[https://help.ubuntu.com/community/Boot-Repair Boot-Repair در مستندات رسمی اوبونتو]

[[رده:راه‌اندازی]]